Luty to czas stopniowego nabierania tempa i przekuwania planów w konkretne działania. To miesiąc, w którym pierwsze decyzje zaczynają przynosić realne efekty, a obrany kierunek nabiera wyraźnych kształtów. Luty sprzyja systematyczności, wzmacnianiu wypracowanych fundamentów oraz budowaniu rytmu pracy na kolejne miesiące. Niech ten czas będzie dla Państwa miesiącem konsekwencji, skupienia i satysfakcji z pierwszych widocznych rezultatów, które motywują do dalszego rozwoju.
PĄCZKI DLA PRACOWNIKÓW, A KOSZTY PODATKOWE. CZY TŁUSTY CZWARTEK MOŻE BYĆ KOSZTEM UZYSKANIA PRZYCHODÓW?
Zbliżamy się do jednego z najbardziej lubianych dni w kalendarzu – tłustego czwartku. Obok klasycznych dylematów, takich jak wybór najlepszej cukierni czy liczba kalorii ukrytych w lukrze, pojawia się też pytanie zdecydowanie mniej słodkie, ale za to bardzo praktyczne. Czy zakup pączków dla pracowników może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów? A może to wydatek, który fiskus uzna za czystą przyjemność, a nie element działalności gospodarczej?
Choć na pierwszy rzut oka pytanie o to, czy pączek wpływa na motywację pracownika, może wydawać się żartobliwe, w praktyce ma ono realne znaczenie podatkowe. To właśnie od odpowiedzi na nie zależy, czy faktura za słodkości bezpiecznie trafi do kosztów, czy też wywoła u księgowych chwilę zawahania.
Z punktu widzenia podatku dochodowego kluczowe znaczenie mają ogólne zasady wynikające z ustaw o PIT i CIT. Zarówno art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazują, że kosztami uzyskania przychodów mogą być wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia ich źródła. W praktyce oznacza to konieczność wykazania związku – choćby pośredniego – pomiędzy danym wydatkiem a prowadzoną działalnością gospodarczą.
Właśnie w tym miejscu pojawia się pytanie, czy zakup pączków z okazji tłustego czwartku spełnia to kryterium. Organy podatkowe w licznych interpretacjach przyjęły w tym zakresie dość przyjazne podejście. Zwracają uwagę, że słodki poczęstunek dla pracowników ma charakter integracyjno-motywacyjny i wpisuje się w szeroko rozumiane koszty pracownicze. Tego typu wydatki wpływają na atmosferę w pracy, sprzyjają integracji zespołu i budują pozytywne relacje pomiędzy pracownikami a pracodawcą. W konsekwencji mogą przekładać się na większe zaangażowanie i efektywność pracy, a więc także na przychody przedsiębiorstwa. Z tego względu zakup pączków dla pracowników w tłusty czwartek co do zasady może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.
Znacznie mniej optymistycznie wygląda natomiast kwestia podatku od towarów i usług. Prawo do odliczenia VAT, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, przysługuje wyłącznie w takim zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. I właśnie na tym etapie fiskus stawia wyraźną granicę.
W interpretacjach indywidualnych wydawanych na przestrzeni lat organy podatkowe konsekwentnie odmawiają podatnikom prawa do odliczenia VAT od zakupu pączków dla pracowników. Stanowisko to zostało również potwierdzone w orzecznictwie sądowym, w tym w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 17 lipca 2019 r. Sąd uznał, że przekazywanie pracownikom artykułów spożywczych do spożycia w trakcie bieżącej pracy nie pozostaje w wystarczającym związku z działalnością gospodarczą, aby uzasadniać odliczenie podatku naliczonego. Argumenty dotyczące poprawy atmosfery pracy czy budowania relacji zespołowych, które znalazły uznanie przy podatku dochodowym, w przypadku VAT okazały się niewystarczające.
Wniosek? Tłusty czwartek w firmie może być nie tylko miłym gestem wobec pracowników, ale także podatkowo uzasadnionym elementem polityki pracowniczej. A to sprawia, że smak pączka staje się jeszcze nieco słodszy. Należy jednak mieć na uwadze, że wydatki te z pewnością zaliczymy do kosztów uzyskania przychodu, nie odliczymy jednak od nich podatku VAT.
ULGA SPONSORINGOWA – JAK ROZLICZYĆ 150% KOSZTÓW W PIT I CIT?
Ulga sponsoringowa, obowiązująca od 1 stycznia 2022 r., to rozwiązanie podatkowe skierowane do przedsiębiorców, którzy angażują się w działalność społecznie użyteczną. Jej celem jest wspieranie inicjatyw z obszaru sportu, kultury, nauki oraz szkolnictwa wyższego, a jednocześnie stworzenie firmom możliwości uzyskania wymiernych korzyści podatkowych.
Istota ulgi sponsoringowej polega na tym, że przedsiębiorca może odliczyć od podstawy opodatkowania dodatkowe 50% wydatków poniesionych na wskazane w przepisach cele. Oznacza to, że dany wydatek najpierw w całości stanowi koszt uzyskania przychodu, a następnie jego połowa może zostać ponownie odliczona przy obliczaniu podatku. W praktyce podatnik rozlicza więc w podatku dochodowym aż 150% poniesionego kosztu. Z preferencji tej mogą korzystać zarówno podatnicy PIT prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą, jak i podatnicy CIT uzyskujący dochody inne niż zyski kapitałowe, przy czym wysokość odliczenia nie może przekroczyć dochodu osiągniętego w danym roku podatkowym.
Ulga obejmuje wydatki ponoszone na działalność sportową, w tym finansowanie klubów sportowych realizujących swoje cele statutowe, przyznawanie stypendiów sportowych oraz organizację imprez sportowych, o ile nie mają one charakteru imprez masowych. Przepisy precyzują również, czym jest stypendium sportowe – musi to być bezzwrotne świadczenie pieniężne, przyznawane za osiągnięcia sportowe lub na przygotowanie do zawodów przez uprawnione podmioty, takie jak kluby sportowe, organizacje pożytku publicznego czy jednostki samorządu terytorialnego.
Preferencja podatkowa obejmuje także wydatki związane z działalnością kulturalną. W tym przypadku chodzi przede wszystkim o finansowanie instytucji kultury wpisanych do odpowiednich rejestrów oraz działalności kulturalnej prowadzonej przez uczelnie artystyczne i publiczne szkoły artystyczne.
Trzecim obszarem objętym ulgą jest wsparcie szkolnictwa wyższego i nauki. Do kosztów kwalifikowanych zaliczają się m.in. stypendia dla studentów i doktorantów, finansowanie opłat za kształcenie pracowników, wynagrodzenia studentów odbywających u przedsiębiorcy staże i praktyki, a także koszty studiów dualnych. Przepisy pozwalają również na odliczenie wynagrodzeń wypłacanych absolwentom uczelni, którzy zostali zatrudnieni za pośrednictwem akademickich biur karier. Warto przy tym pamiętać, że część tych wydatków podlega odliczeniu wyłącznie wtedy, gdy została poniesiona na podstawie umowy zawartej pomiędzy przedsiębiorcą a uczelnią. Z ulgi nie mogą natomiast skorzystać podatnicy będący założycielami uczelni niepublicznych.
Korzyści podatkowe wynikające z ulgi sponsoringowej są bardzo konkretne. Jak wskazuje Ministerstwo Finansów, przedsiębiorca, który przeznaczy 20 000 zł na wsparcie muzeum w zamian za działania promocyjne i rozlicza się podatkiem liniowym według stawki 19%, obniży swój podatek dochodowy łącznie o 5 700 zł. Na tę kwotę składa się zarówno zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodu, jak i dodatkowe odliczenie 50% poniesionego kosztu od podstawy opodatkowania.
Przy korzystaniu z ulgi na sponsoring kluczowe znaczenie ma prawidłowe zakwalifikowanie danego wydatku jako sponsoringu właściwego. To właśnie od tego rozróżnienia zależy, czy przedsiębiorca będzie mógł zaliczyć wydatek do kosztów uzyskania przychodów oraz skorzystać z dodatkowego 50% odliczenia w ramach ulgi sponsoringowej.
Sponsoring właściwy występuje wówczas, gdy pomiędzy sponsorem a podmiotem sponsorowanym dochodzi do świadczenia wzajemnego. Przedsiębiorca, przekazując środki finansowe lub rzeczowe, otrzymuje w zamian określone korzyści o charakterze reklamowym, promocyjnym lub informacyjnym. Może to być na przykład ekspozycja logo firmy, informacja o sponsorze w materiałach promocyjnych, na stronie internetowej lub podczas wydarzeń. Tego rodzaju działania służą budowaniu rozpoznawalności marki i w naturalny sposób mogą pozostawać w związku z osiąganymi przychodami. Właśnie ten związek przyczynowo-skutkowy sprawia, że wydatek na sponsoring właściwy co do zasady spełnia definicję kosztu uzyskania przychodu, a dodatkowo pozwala skorzystać z preferencji podatkowej w postaci ulgi na sponsoring.
Inaczej sytuacja wygląda w przypadku sponsoringu niewłaściwego. Mamy z nim do czynienia wtedy, gdy sponsor nie otrzymuje żadnego świadczenia wzajemnego ze strony podmiotu sponsorowanego. Brak elementu reklamowego czy promocyjnego powoduje, że taki wydatek ma w istocie charakter darowizny. A darowizny – zgodnie z przepisami o podatku dochodowym – nie stanowią kosztów uzyskania przychodów i nie mogą być objęte ulgą sponsoringową. Takie stanowisko potwierdził również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 21 października 2022 r., wskazując wprost, że w przypadku braku świadczenia wzajemnego poniesione wydatki należy traktować jako darowiznę, a więc sponsoring niewłaściwy.
W praktyce oznacza to, że dla celów podatkowych niezwykle istotne jest odpowiednie ukształtowanie relacji sponsoringowej oraz właściwe udokumentowanie świadczeń otrzymywanych przez sponsora. To właśnie one decydują o możliwości rozpoznania kosztu i skorzystania z preferencji podatkowej.
Odliczenia w ramach ulgi sponsoringowej dokonuje się w zeznaniu rocznym za rok, w którym poniesiono wydatki, dołączając informację PIT-CSR albo CIT-CSR, zawierającą szczegółowy wykaz kosztów objętych odliczeniem.
TERMIN WYPŁATY EKWIWALENTU ZA URLOP
Od 27.01.2026 r. obowiązują przepisy, które po raz pierwszy odnoszą się wprost do terminu wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy. W przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy oraz niewykorzystania urlopu wypoczynkowego, ekwiwalent powinien zostać wypłacony w terminie wypłaty wynagrodzenia za pracę lub w terminie 10 dni od dnia rozwiązania umowy lub wygaśnięcia stosunku pracy.
Dotychczas art. 171 Kodeksu pracy nie zawierał konkretnego wskazania, kiedy pracodawca wypłaca ekwiwalent. Roszczenie o wypłatę ekwiwalentu za urlop było wymagalne od dnia rozwiązania umowy o pracę. Zgodnie z nowymi przepisami terminem wypłaty ekwiwalentu urlopowego będzie dzień wypłaty wynagrodzenia za pracę ustalony zgodnie z art. 85 Kodeksu pracy. Jeżeli dzień ten wypada przed zakończeniem stosunku pracy, wypłaty ekwiwalentu pieniężnego dokonuje się w terminie 10 dni od zakończenia stosunku pracy. Gdy taki termin jest dniem wolnym od pracy, ekwiwalent wypłaca się w dniu poprzedzającym